کربوریزرها مواد اولیه ای هستند که برای فولادسازی و ریخته گری استفاده می شود. آنها عمدتاً محتوای کربن آهن یا فولاد مذاب را افزایش می دهند، محتوای ناخالصی هایی مانند گوگرد و فسفر را کاهش می دهند، سیالیت آهن یا فولاد مذاب را بهبود می بخشند و کیفیت فولاد را تغییر می دهند. کاربراتورها را می توان بر اساس جنبه های زیر طبقه بندی کرد: 1. ترکیب شیمیاییترکیب شیمیایی کربورایزرها نسبتاً پیچیده است که شامل گرافیت، کک، کک گرافیت، کربن سیلیکون و غیره می شود که در این میان کربورایزرهای گرافیتی با پخت و خرد کردن گرافیت طبیعی، کربورایزرهای کک با کک، کربوریزرهای کک گرافیت با اختلاط ساخته می شوند. گرافیت و کک و کربوریزرهای کربن سیلیکونی توسط سیلیکون و کربن ساخته می شوند. بسته به ترکیبات شیمیایی مختلف کربورایزرها، عملکرد و دامنه کاربرد آنها نیز متفاوت است. 2. فرمکربوریزرها را می توان به سه شکل جامد، مایع و گاز تقسیم کرد. کربورایزرهای جامد در تماس مستقیم با آهن یا فولاد مذاب هستند، در حالی که کربورایزرهای مایع و کربورایزرهای گازی با تزریق میزان کربن در فولاد مذاب را افزایش میدهند، بنابراین روشها و اثرات استفاده از آنها نیز متفاوت است. 3. اندازه ذراتاندازه ذرات کاربراتور نیز یکی از فاکتورهای مهم برای تشخیص کاربراتورهای مختلف است. به طور کلی، هرچه اندازه ذرات کاربرساز کوچکتر باشد، سریعتر حل می شود و اثر کربوریزه شدن آن بهتر است. با این حال، اندازه ذرات بسیار کوچک به راحتی می تواند منجر به فرار کاربراتور و ضایعات شود. 4. محتوای کربن ثابتمحتوای کربن در فولاد مذاب یکی از شاخص های مهم کاربرساز است و میزان کربن ثابت یکی از عوامل مهم تاثیرگذار بر اثر کربوریزر می باشد. هر چه محتوای کربن ثابت بیشتر باشد، اثر کربوهیداسیون بهتری دارد. با این حال، محتوای بیش از حد کربن ثابت نیز می تواند باعث ناپایدار شدن واکنش شیمیایی بین کربوریزر و فولاد مذاب شود و در نتیجه برخی اثرات منفی ایجاد کند.
