در صنعت چدن، معمولاً قبل از ریختن، مقدار معینی مایه تلقیح به آهن مذاب اضافه می شود تا فرآیند انجماد آهن مذاب را تغییر دهد، ساختار ریختگی را بهبود بخشد و به اثر بهبود عملکرد چدن دست یابد. ریخته گری و زیباتر کردن آنها. کارکردها و روش های اصلی استفاده از تلقیح در چدن چیست؟
نقش مواد تلقیح کننده در چدن به شرح زیر است:
1. افزایش شدید هسته گرافیت سازی، پالایش گرافیت، ترویج به دست آوردن گرافیت نوع A در ریخته گری آهن خاکستری، بهبود استحکام. برای ریخته گری چدن داکتیل، می تواند گرافیت موجود در چدن داکتیل را کوچک و گرد کند و سطح کروی شدن را بهبود بخشد.
2. می تواند به طور موثری سرد شدن آهن مذاب را کاهش دهد، رسوب گرافیت را ترویج کند، تمایل لکه های سفید را به میزان قابل توجهی کاهش دهد، سختی نسبی را کاهش دهد و عملکرد برش ریخته گری را بهبود بخشد.
3. مقاومت قوی در برابر محو شدن، با زمان محو شدن دو برابر سیلیکون 75. مقدار تلقیح باریم سیلیکون اضافه شده کمتر از نصف تلقیح آهن سیلیکون 75 است، در حالی که از محو شدن کروی شدن مرتبط جلوگیری می کند.
4. حساسیت کم به ضخامت دیوار، بهبود یکنواختی بخش و کاهش تمایل به انقباض
5. ترکیب شیمیایی پایدار، دانه بندی یکنواخت پردازش، و انحراف کوچک بین ترکیب و کیفیت
6. نقطه ذوب پایین (زیر 1300 درجه)، آسان برای جذب ذوب در طول درمان تلقیح، با حداقل کف
استفاده از تلقیح:
1. تلقیح معکوس: مایه تلقیح را به ملاقه اضافه کنید سپس آهن مذاب را داخل آن بریزید تا یکنواخت ذوب شود و سپس بریزید.
2. مقدار اضافه تقریباً 1.{2}}.8 درصد وزنی آهن مذاب است.